Het kan je zomaar overvallen. Alles loopt lekker, er is balans en opeens... BAM. Daar staat de uitdaging weer recht voor je neus. Een oud patroon waar je nu eigenlijk niet op zit te wachten, maar dat zich toch aandient en waar je mee aan de slag mag. Natuurlijk kun je het negeren — dat doen we allemaal— maar vaak komt hetzelfde thema later weer terug. In een andere vorm, maar met dezelfde kern.
De afgelopen tijd merk ik steeds vaker hoe snel schuldgevoel om de hoek kan komen kijken. Zelfs op momenten waarop ik iets doe waar ik echt blij van word.
Ik ben het Pieterpad aan het wandelen, iets wat mij enorm veel rust, ruimte en plezier geeft. Af en toe ben ik daarom ook een nachtje weg. En juist op die momenten voel ik het schuldgevoel opkomen. Het gevoel dat ik er niet ben voor mijn gezin, dat ik niet aanwezig ben.
Wat ik de laatste tijd steeds meer ben gaan inzien, is dat dit schuldgevoel niet alleen over het moment zelf gaat. Het raakt een oud patroon in mij. Een patroon dat zich steeds opnieuw aandient, telkens weer in een andere vorm. Alsof het leven mij uitnodigt om er nu echt naar te kijken, in plaats van het weg te drukken of er omheen te bewegen.
De 'leeuw in de bek kijken'.
Niet wegkijken.
Niet blijven doorgaan.
Maar voelen wat er gevoeld wil worden.
Dat is niet altijd makkelijk. Soms is het rauw en taai om oude stukken in jezelf aan te kijken. Maar tegelijkertijd voel ik ook dat dit precies de weg is die nodig is om verder te kunnen groeien. Om niet langer vast te blijven zitten in mijn hoofd en in het schuldgevoel dat mij belemmert om ook voor mezelf te kiezen.
Zelfs de keuze om één dag minder te gaan werken, raakt ditzelfde thema in mij aan. En juist daarin ontdek ik hoe diep zulke patronen kunnen zitten.
Herkenbaar misschien? Dat je ergens intens van geniet en tegelijkertijd een stemmetje voelt dat zegt dat je tekortschiet, er niet genoeg bent of eerst voor anderen zou moeten zorgen. Juist daar, in die innerlijke tweestrijd, laten oude patronen zich vaak zien. Niet om je tegen te werken, maar om aangekeken en doorvoeld te worden.
De Bewustzijnshealing helpt mij hier enorm bij door als een sneeuwschuiver zichtbaar te maken wat vastzit, zodat er ruimte ontstaat om bewust te voelen, los te laten en een andere weg te kiezen. Niet langer de automatische snelweg van oude patronen, maar stap voor stap een nieuwe weg op mijn bewustwordingsreis.


