Stop met vechten. Begin met luisteren – 2026 kan anders

Van goede voornemens naar innerlijke rust en richting

Levenskrachtcoach Petra Leeftink

twee handen die naar elkaar reiken met een hart ertussen

Nieuw jaar.
Nieuwe ronde.
Nieuwe kansen.

En toch…
elk jaar voelt januari voor mij een beetje hetzelfde.

Vol goede moed begin ik aan mijn goede voornemens.
Gezonder leven.
Meer bewegen.
Beter voor mezelf zorgen.
Keuzes maken die écht bij mij passen — vanuit mijn hart.

En elk jaar denk ik: nu ga ik het anders doen.
Dit keer hou ik het vol.
Dit jaar wordt het mijn jaar.

Maar eerlijk?
Vaak stranden die voornemens al veel sneller dan ik zou willen.
Soms al na een paar dagen.
Soms iets later.
Maar dat gevoel van falen… dat ken ik maar al te goed.

Misschien herken jij dit ook.

Dat je het zo graag anders wilt doen.
Dat je voelt dat er meer in je zit.
Meer rust.
Meer balans.
Meer leven vanuit wie jij werkelijk bent.

En toch lukt het niet om dat vast te houden.

Bij mij begint het dan vaak te knagen.
Want diep vanbinnen wil ik het anders.
Niet alleen voor mezelf, maar ook in mijn werk.
In mijn praktijk.
In de manier waarop ik mensen wil begeleiden.

En dan hoor ik hem weer.
Die stem in mijn hoofd.

“Zie je wel.”
“Het lukt je toch niet.”
“Doe maar gewoon.”
“Waarom zou het nu wel anders zijn?”

Die stem kan keihard zijn.
Hij schreeuwt.
Hij twijfelt.
Hij zaait onrust.

Ik heb geleerd dat dit mijn ego is.
Niet slecht.
Maar wel bang voor verandering.
Bang om controle los te laten.

Daar tegenover staat een andere stem.
Zachter.
Rustiger.
Liefdevol.

De stem van mijn ziel.
Mijn innerlijke wijsheid.

Die stem schreeuwt niet.
Die dwingt niet.
Die veroordeelt niet.

Die fluistert.
En wacht.

Niet tot ik alles perfect doe.
Maar tot ik bereid ben om te luisteren.

Wat ik in de loop der jaren heb ontdekt, is dat echte verandering niet komt door nóg harder je best te doen.
Niet door meer discipline.
Niet door streng zijn voor jezelf.

Maar door stil te worden.
Te voelen.
En kleine stapjes te zetten — op mijn tempo.

De momenten waarop ik stop met vechten, zijn de momenten waarop er ruimte ontstaat.
Ruimte voor inzicht.
Voor rust.
Voor richting.

Voor mij zijn dingen als een Engelenjaarreading, bewustzijnshealing en het werken met de Akashakronieken manieren geworden om die zachte stem beter te horen.
Niet omdat ze iets “voorspellen”.
Maar omdat ze mij helpen herinneren wie ik ben.
En wat voor mij klopt.

Ze helpen mij om weer bij mezelf terug te komen wanneer ik vastloop.
Wanneer mijn hoofd te hard schreeuwt.
Wanneer ik het even niet meer weet.

Misschien is dat wel wat ik dit jaar anders wil doen.
Niet méér willen.
Niet harder werken.
Niet vechten tegen mezelf.

Maar luisteren.
Vertragen.
En mezelf toestaan om mens te zijn.

Met alles wat daarbij hoort.

Misschien is 2026 niet het jaar van grote voornemens.
Maar het jaar waarin ik mezelf serieuzer neem.
Zachter.
Eerlijker.

En misschien…
is dat voor jou ook precies waar het dit jaar om mag draaien.

🌿
Als je dit leest en denkt: ja… dit ben ik,
weet dan dat je niet alleen bent.
We lopen allemaal onze eigen weg.
En soms begint die weg niet met actie,
maar met luisteren.